من آدم پولداری ام

این را دیروز فهمیدم .

وقتی رئیس مرا به دزدی اتهام زد

دارایی ام را روی میز ریختم ؛

مشتی بغض

جای خالی تو

غزلی از حافظ

جای خالی تو

آواز پرنده ای که از درخت همسایه دزدیدمش

جای خالی تو

خودکاری که از سینه ات مویه می کند

جای خالی تو

دو تار موی سفید

جای خالی تو

و یک دسته کلید

که هرشب از خواب هایم جا می ماند .

              | به تاریخ نبودت ، امضا : ملیحهـ چگینی |